“پارادایم نقشهی راهی است که ما با آن مسیر زندگی خود را پیدا میکنیم. همه از این نقشههای راه استفاده میکنند و همه فرض را بر این میگذارند که نقشهای که استفاده میکنند کاملاً به روز و دقیق است.
پارادایمها معمولاً در سطح ناخودآگاه ما کار میکنند، اما بخش بزرگی از نگرشها و رفتارهای ما را تعیین میکنند. آنها مانند فیلتری عمل میکنند که ما از طریق آنها تجربیات زندگی را پردازش میکنیم. دادههایی که تناسبی با پارادایم ما نداشته باشند، حذف یا کمرنگ میشوند و به ذهن آگاه ما نمیرسند. اطلاعاتی که با پارادایم ما متناسب باشند، در طول این فرآیند پررنگتر شده و خود به شواهد موید آن مدل فکری اضافه میشوند.”
یکی از عوامل دیگر چسبندگی ما به باورهایمان، این است که خیلی سخت است بپذیریم تقریبا هر آنچه به آن باور داشتهایم نهتنها دروغی بیش نبوده، بلکه از قضا دروغهای خیلی ناشیانهای هم بوده است.