در ستایش عالی نبودن

برای من واقعاً «هرگز نرسیدن از دیر رسیدن بهتر است» ... یا لااقل تا مدتها چنین بود. تا مدتها، نرسیدن و بهانه تراشیدن را، صرفاً به خاطر ترس یا تنفر از نگاهها و صحبتهای سرزنشآمیز خیالی، به دیر رسیدن ترجیح میدادم.

برای من واقعاً «هرگز نرسیدن از دیر رسیدن بهتر است» ... یا لااقل تا مدتها چنین بود. تا مدتها، نرسیدن و بهانه تراشیدن را، صرفاً به خاطر ترس یا تنفر از نگاهها و صحبتهای سرزنشآمیز خیالی، به دیر رسیدن ترجیح میدادم.

انگاری منظور از نجابت، همین رام بودن و رام شدن و سواری دادن است.

A dream unites people who once sought to kill each other.

ما، یه عده گاویم که یاد نگرفتیم نباید تو زندگی هم دخالت کنیم!

بسی رنج بردم در این سالِ ۳۰!

صحبت از پژمردن یک برگ نیست، وای! جنگل را بیابان میکنند؛ دست خونآلود را در پیش چشم خلق پنهان میکنند. هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا، آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند!

احمد، احمد، احمد ... کجایی احمد؟!

از نوک قله حماقت، تا کف دره ناامیدی...

دنیای بدون نااطمینانی، حتی برای محافظهکارترین و ریسکگریزترین آدمها، احتمالاً خیلی جای هیجانانگیزی نخواهد بود. اما همین نااطمینانی هم تا یک جایی قابل تحمل است.

فقط یک گناه وجود دارد، فقط یکی؛ و آن هم دزدی است. هر گناه دیگری هم یک جور دزدی است.