به تو می اندیشم

… به تو می اندیشم، ای سراپا همه خوبی! تک و تنها به تو می اندیشم؛ همه وقت، همه جا، من به هر حال که باشم به تو می اندیشم… تو بدان این را، تنها تو بدان! تو بمان با…

… به تو می اندیشم، ای سراپا همه خوبی! تک و تنها به تو می اندیشم؛ همه وقت، همه جا، من به هر حال که باشم به تو می اندیشم… تو بدان این را، تنها تو بدان! تو بمان با…

– از امیرالمومنین می خواندم که: «از کسانى مباش که بدون عمل صالح به آخرت امیدوار است، و توبه را با آرزوهاى دراز به تاخیر مى اندازد،» – چشم! «در دنیا چونان زاهدان سخن مى گوید، اما در رفتار همانند دنیاپرستان…

یکم. اولین محرمی که سیاه پوشیدم یادم نیست؛ همینطور اولین رمضانی که پای روضه علی (ع) نشستم؛ اما اولین فاطمیه همین دو سال پیش بود. این که آن بیست فاطمیه قبلی چرا و چطور گذشت را نمی دانم؛ شاید قبلاً…

تا می شود ز چشمه توحیــد جو گرفت از دست هر کسی که نباید سبو گرفت تـو آبـی و به آب تـو را احتیـاج نـیـســـت پس این فـــرات بود که با تو وضــو گرفت کوچک نشد مـقــــام تو، نه! تازه…

محرم که می رسد، انگاری شهر دود گرفته دوباره زنده می شود و لباس مشکی به تن می کند. دود، جای خودش را به بخار سفیدی می دهد که از گوشه و کنار شهر، از بساط چای و نذری بلند…

وَ اللّهِ ما فَجَاَنى مِنَ الْمَوْتِ وَارِدٌ کَرِهْتُهُ، وَ لا طالِعٌ اَنْکَرْتُهُ. وَ ما کُنْتُ اِلاّ کَقارِب وَرَدَ، وَ طالِب وَجَدَ «وَ ما عِنْدَاللّهِ خَیْرٌ لِلاَْبْرار»

بزرگترین نعمت همین است اصلاً. همین که می شناسیمت؛ نه از آن شناخت های درست و حسابی، همین شناخت های الکیِ آب دوغ خیاریِ خودمان. همین که اسمت را می دانیم و گه گاه هم می بریم. همین که بالاخره…

سهیل گفت: «بیا و برنگردیم … بمونیم همین جا!» سرم را بالا آوردم که در جواب شوخیش لبخند بزنم، ولی وقتی قیافه جدیش را دیدم فقط انقباض مضحکی دو طرف لبم ایجاد شد. ادامه داد: « برگردیم که چی بشه؟!…

– به کجا چنین شتابان؟ گون از نسیم پرسید – دل من گرفته زین جا هوس سفر نداری ز غبار این بیابان؟ – همه آرزویم اما، جه کنم که بسته پایم – به کجا چنین شتابان؟ – به هر آن…