دسته شعر

زندگی

زندگی نیست به جز نم نم باران بهار، زندگی نیست به جز دیدن یار!

ریشه در خاک

… من اینجا ریشه در خاکم من اینجا عاشقِ این خاکِ از آلودگی پاکم من اینجا تا نفس باقی‌ست می مانم من از اینجا چه می‌خواهم؟ نمی دانم! امید روشنایی گرچه در این تیرگی ها نیست من اینجا باز در…

۲۴

اگر برای ابد هوای دیدن تو نیافتد از سر من چه کنم؟ هجوم زخم تو را نمی کشد تن من، برای کشته شدن چه کنم؟ هزار و یک نفری به جنگ با دل من، برای این همه تن چه کنم؟…

به تو می اندیشم

… به تو می اندیشم، ای سراپا همه خوبی! تک و تنها به تو می اندیشم؛ همه وقت، همه جا، من به هر حال که باشم به تو می اندیشم… تو بدان این را، تنها تو بدان! تو بمان با…

در چه هنگامی بگویم من؟

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید یک نفر در آب دارد می سپارد جان … یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند روی این دریا تند و تیره و سنگین که می دانید.…

شور و حال کودکی…

یادم آمد  شوق روزگار کودکی، مستی بهار کودکی رنگ گل  جمال دیگر در چمن داشت آسمان جلای دیگر پیش من داشت شور و حال کودکی برنگردد، دریغا قیل و قال کودکی برنگردد، دریغا به چشم من  همه رنگی فریبا بود…

حقیقت یک ماجرا

اینجـــــــا برای از تـو نوشتن هوا کم است دنیـــــــــا برای از تـو نوشتن مرا کم است اکسیــر من، نه اینکه مرا شعر تازه نیست من از تو می نویسم و این کیمیا کم است سرشارم از خیـــــال ولی این کفاف…

از دست هر کسی که نباید سبو گرفت

تا می شود ز چشمه توحیــد جو گرفت از دست هر کسی که نباید سبو گرفت تـو آبـی و به آب تـو را احتیـاج نـیـســـت پس این فـــرات بود که با تو وضــو گرفت کوچک نشد مـقــــام تو، نه! تازه…

تو پس پرده چه دانی واقعا؟!

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت   که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر خوبم و گر بد تو برو خود را باش هرکسی آن دروَد عاقبت کار که کشت همه کس طالب یارند چه هشیار و…