قرنطینه

یگانه علت ناخشنودی بشر این است که نمیتواند در اتاق خودش آرام بگیرد.

یگانه علت ناخشنودی بشر این است که نمیتواند در اتاق خودش آرام بگیرد.

خواستم به سهم خودم تشکری کنم از خالق واژه «اوهوم».

و این دو نیمه شدن تا بینهایت هم ادامه دارد...

باید بپذیرم که کامل نیستم و این نمایشی را که هیچ کس باورش نمی کند تمام کنم. نه کامل هستم، و نه قرار است کامل باشم.

عاقبت، هنوز دلبستهی آن خوابِ شیرین، ولی در جهان بیداری، هاج و واج مینشینم و با خود خلوت میکنم؛ شاید مسیری از بیداری به رویا پیدا کنم.

در حیرتم از آدمی؛ از این که چقدر میتواند در یک همکلامی نیمساعته، بِگَزَد و تلخ کند و برنجاند!

شادی راستین در زندگی، مفید بودن برای هدفی است که خودت آن را شکوهمند بدانی؛ که نیرویی در طبیعت باشی، نه تودهای تبدار و خودخواه از اندوه و درد، شاکی از این که چرا دنیا خودش را وقف شاد کردن…

به خودم که می آیم، می بینم که دوست دارم نامرئی باشم و فقط زل بزنم به صورتش که روبرویم نشسته و دارد به ماجرایی گوش می کند که بغل دستی اش تعریف می کند؛ همینطوری، بی آن که معذب…

زمین بازی، میدان جالبی است برای یاد گرفتن. اصل یاد گرفتنِِ زندگی، وسط همین بازی هاست؛ وگرنه ساعت ها کلاس و سخنرانی و منبر، اندازه یک دعوای ساده در زمین فوتبال چیز یاد آدم نمی دهد، البته به شرطی که…